En toen kocht ik een Supernote

Mijn moeder is helemaal gek van de reMarkable. Ze heeft er twee— alsof ze niet al genoeg elektronica heeft. Natuurlijk, zei ik fronsend. Wie heeft er nou een E-Ink tablet nodig? Ik heb al een iPad Pro die alles doet wat ik nodig heb, en als ik het gevoel van papier wil, kan ik net zo goed gewoon papier gebruiken.

Maar toen maakte ik de fout om het uit te proberen. En er was geen weg meer terug.

Nu kon ik het niet rechtvaardigen om geld uit te geven aan een apparaat dat alleen goed was om op te schrijven, dus ging ik op zoek naar andere toepassingen voor een E-Ink tablet. Ik heb in het verleden een e-reader gehad, maar ik lees niet genoeg om dat te rechtvaardigen. Iets wat ik wél heel vaak doe is schetsen, dus deed ik onderzoek naar of deze tablets daarvoor gebruikt kunnen worden. En wat denk je? Dat kan. Perfect.

Na intensief onderzoek kwam ik steeds weer uit bij de Supernote. Er waren een paar andere kanshebbers, zoals de Boox, die ook kleur had. Maar het was erg aantrekkelijk dat de Supernote een hele app had die gewijd was aan tekenen. Uiteindelijk overtuigde dat me (naast het kijken van een paar reviews). Ik was niet van plan om de tablet alleen voor tekenen te gebruiken— de iPad is daar uiteindelijk beter voor. Maar schrijven was ook een belangrijk aspect. Ik wilde beide doen, en dus kocht ik het ding. Specifiek de Nomad, omdat draagbaarheid ook een factor is.

Hoe voelt het vergeleken met de reMarkable?

Eerst wil ik het hebben over het gevoel van de stylus op het scherm, want dat is een groot onderdeel van het bezitten van zo'n apparaat. Het gevoel is erg belangrijk. Het is goed om te weten dat de Supernote niet hetzelfde aanvoelt als een reMarkable, en dat ook niet probeert. De reMarkable probeert specifiek het gevoel van potlood op papier na te bootsen, terwijl de Supernote een balpen op papier nabootst. In wezen voelt de Supernote gladder aan, terwijl de reMarkable een ruwere textuur heeft.

Persoonlijk moet ik zeggen dat ik de ruwere textuur van de reMarkable wel fijn vind, het is erg prettig in gebruik. Maar ik geef verreweg de voorkeur aan de stylus van de Supernote. Degene die ik heb gekozen is de Lamy Safari, die letterlijk de buitenkant van een Lamy-pen heeft. Een groot pluspunt, vind ik. Het voelt veel authentieker. Bovendien heeft de stylus een keramische punt, wat betekent dat hij niet slijt. Ze beweren dat je hem nooit hoeft te vervangen. Dit is een enorm voordeel voor mij. In de ervaring van mijn moeder moet de punt van de reMarkable vrij vaak vervangen worden, zoiets als eens per maand. Schandalig... Die van mijn Apple Pencil heb ik maar één keer vervangen. De stylus van de reMarkable voelt voor mij ook erg als het gebruik van een stylus in plaats van een potlood. Ik weet niet hoe ik het moet omschrijven, maar ik kan voelen tijdens het schrijven dat de punt wat meegeeft, in tegenstelling tot een echt potlood (of de Apple Pencil) dat stevig is. Er zit geen beweging in, het is één geheel. Ik vind de grip van de Lamy ook gewoon fijner dan die van het potlood. Maar dit komt allemaal neer op voorkeur (en vooringenomenheid, want ik heb er maar één gekocht).

Een andere belangrijke factor is de vertraging: als je ze direct vergelijkt, voelt de Supernote iets sneller. De reMarkable heeft een lichte vertraging, vind ik. Dit kan te maken hebben met de achtergrondverlichting, die de afstand tussen het scherm en de stylus beïnvloedt, heb ik gehoord. Daarom heeft de Supernote geen achtergrondverlichting— het was een bewuste keuze, maar het kan voor sommige mensen een dealbreaker zijn. Ik vind het wel iets onhandig dat ik in een verlichte omgeving moet zijn om het te gebruiken. Als je een apparaat gebruikt, verwacht je dat het verlicht is. Daar moet je aan wennen.

Tekenen op Atelier

Natuurlijk was het eerste wat ik deed de native teken-app Atelier downloaden om erop te schetsen. Ik moet eerlijk zijn, het was in het begin even wennen. Een E-Ink tablet heeft niet de scherpe kwaliteit of soepele workflow van een iPad. Bij lange na niet, en natuurlijk is de Supernote monochroom. Geen kleuren. Dit wist ik, dus had ik gepland om het als schetsboek te gebruiken, maar zelfs dan is een vulpotlood op papier veel preciezer dan de tablet. Maar niets kan echt tippen aan echt potlood en papier— zelfs de iPad niet. Toch duurde het even om aan de werkruimte te wennen.

De tools zijn vrij beperkt. (Je kunt de grootte van de penselen niet aanpassen!) Je bent beperkt tot vijf lagen en zestien grijstinten. Verrassend genoeg kun je wel lagen samenvoegen en de dekking aanpassen. Je kunt niet meerdere lagen tegelijk selecteren en transformeren, maar je kunt wel een selectie spiegelen en de grootte aanpassen. Wat geweldig is (en meer dan je een jaar geleden kon, heb ik gehoord). Er zijn ook best veel gummen! Wat echt fijn is. En er zijn verschillende potloodtypes, variërend van 4H tot 8B. Je kunt kiezen uit een paar verschillende pennen— eigenlijk een drukgevoelige en een constante, in een paar formaten. En er zijn twee markers, wat goed is om mee in te kleuren, maar ik zou willen dat ik de grootte kon aanpassen om meer oppervlak te bedekken. Voor alle tools kun je de kleur veranderen naar een van de zestien grijswaarden. Wat, naar mijn mening, meer dan genoeg is.

Dat gezegd hebbende, ik geniet er eigenlijk van dat er beperkingen zijn. Het voelt dichter bij echt schetsen als je niet veel opties hebt om lagen te transformeren, of eerlijk gezegd, zelfs de grootte van een potlood. Het voorkomt dat je te lang nadenkt over kleine beslissingen. Ik bedoel, ik gebruik de liquify-tool in Procreate tot vervelens toe... Ik vind het fijn dat ik gewoon ergens voor moet gaan op de Supernote. Er zijn geen afleidingen, geen inzoomen tot 300% om een enkele wimper aan te passen (het maximum is 150%). Het is simpel. Dat vind ik fijn.

Schrijven op de Supernote

Schrijven is waarschijnlijk de grootste trekpleister van een tablet als deze, en ik kan zeggen dat ik tot nu toe erg van de ervaring heb genoten! Zoals ik al zei, het gevoel is heel soepel. Maar niet alsof je op een glazen scherm schrijft. Het voelt wel dichter bij papier, alleen niet zo gestructureerd. Het is erg prettig.

Ik gebruik het voor een paar dingen: notities maken, to-do-lijstjes schrijven, en waarschijnlijk het meest tijdrovende: creatief schrijven. Ik heb nog niet de kans gehad om dit ding mee naar de les te nemen, maar ik heb het gevoel dat het een geweldige vervanging gaat worden voor mijn rommelige notitieboekjes. Dat gezegd hebbende, ik heb het wel gebruikt voor creatief schrijven, en het was daar perfect voor. Ik ben er vrij zeker van dat het apparaat geen oneindig scrollen heeft; het voelt meer als pagina's omslaan. Je vult het scherm, en scrollt dan verticaal of horizontaal naar de volgende pagina. Sommige mensen vinden dit misschien vervelend, maar persoonlijk vind ik het tactiele gevoel ervan fijn. Je hoeft niet elke keer een nieuwe pagina aan te maken (zoals in Noteshelf). Het gaat automatisch, wat de ervaring heel soepel maakt.

De tools voor schrijven zijn ook wat beperkt. Hoewel schrijven lang niet zoveel tools nodig heeft als tekenen. Maar ik had graag wat meer penopties gehad, eerlijk gezegd. Er zijn twee pennen: drukgevoelig en constant. Je kunt wel de grootte aanpassen! Grote winst. En er is een markeerstift en een marker (hoewel ik eerlijk gezegd het verschil niet ken). En een gum. Dat is het. Wissen en ongedaan maken is wel erg handig. Je kunt het gum-selectietool gebruiken om in één keer een groot gebied te wissen, of gewoon op een knop klikken om alles in het document te verwijderen. Er is ook een lassotool, net als in Atelier, en er zijn ook lagen. Het heeft alles wat je nodig hebt, en ik ben tot nu toe geen problemen of ergernissen tegengekomen, maar meer penopties is altijd leuk voor liefhebbers van schrijfwaren.

Er zijn ook best veel sjablonen om uit te kiezen. Ik heb er tot nu toe maar een paar geprobeerd. Voornamelijk de simpele gelinieerde pagina. De kleinste, 8mm, was nog steeds een beetje te groot voor mij. Dus downloadde ik een 7mm, die perfect was. Gelukkig is het heel makkelijk om sjablonen te uploaden! Vooral als je de ingebouwde Supernote-cloud gebruikt.

Een andere functie die belangrijk voor me is: handschriftherkenning, zodat ik niet al mijn teksten handmatig hoef over te typen. Het is heel makkelijk om een notitie om te zetten naar een tekstbestand. Je exporteert het gewoon als zodanig, en dan synchroniseert het automatisch naar de cloud die je hebt gekozen. Erg handig. Het enige probleem dat ik heb met de herkenning is dat het alleen bestaande woorden goed transcribeert (wat het goed doet, zelfs als je handschrift niet perfect is), maar als een naam of woord niet herkend wordt, is het minder nauwkeurig. En het kan willekeurige spaties of letters aan het woord toevoegen. Naar mijn mening zou de oplossing hiervoor een aangepast woordenboek zijn, maar dit is geen functie. Ik denk dat ik een workaround heb gevonden, maar ik heb het nog niet getest. Dus duimen maar.

Conclusie

Mijn ervaring met de Supernote is echt positief, en ik kan het vooral aanraden aan mensen die zowel van schetsen als schrijven houden. Maar zelfs als je het niet voor beide doeleinden gaat gebruiken, zou ik zeggen dat het de investering waard is, als je er enthousiast over bent. Het gebruik ervan is een heerlijk gevoel, en het is een handig alternatief voor papier.

Ik gebruik het nog niet heel lang, dus dit zijn slechts mijn eerste indrukken, maar ik ben erg enthousiast om dit kleine apparaatje in mijn leven te integreren! (Misschien zelfs... om het te gebruiken voor planning?) Ik kan niet wachten om dit ding overal mee naartoe te nemen, vooral naar de les. Het Nomad-formaat is hier ideaal voor, en hoewel ik aanvankelijk bang was dat het te klein zou zijn, heb ik eigenlijk gemerkt dat het het perfecte formaat is.

Uiteindelijk geef ik persoonlijk de voorkeur aan de Supernote boven de reMarkable. Maar natuurlijk ben ik bevooroordeeld, en ik heb een sterk vermoeden dat mijn moeder de reMarkable gepassioneerd gaat verdedigen in haar volgende blog. Maar ik? Ik ben een fan van de Supernote.